Er is geen ander onderwerp waarover ik heel erg enthousiast kan vertellen dan over de vrijheid van mening en jezelf blijven. Ik woon al 15 jaar in Nederland en ik zie hoe mensen hun mening kunnen uiten. Dit geldt niet alleen voor volwassenen maar ook voor de kinderen en de verschillende groepen met verschillende achtergronden.
Als je homoseksueel bent, kun je jezelf blijven. Je hoeft niet bang te zijn dat mensen je gaan beoordelen of straffen. Ik herinner mij nog de tijd toen ik op Java was. Er was een moeder die haar zoon in zijn eigen slaapkamer had gevangen. Deze jongen mocht niet meer naar buiten omdat hij zich anders gedroeg dan andere jongens in zijn leeftijd. De moeder schaamde zich dat haar zoon anders was. Ze was ook bang dat haar zoon een straf zou krijgen van de dorpelingen. De dorpelingen geloofden dat er in hun dorp schande en zonde zou ontstaan door deze jongen omdat hij homo was. Een aantal jongens heeft het huis van dit gezin met stenen bekogeld.
Ook kinderen kunnen hier hun mening geven. Als ze niet willen, kunnen ze gewoon “Nee!”zeggen. Ze hoeven niet met de omgeving rekening te houden. Als je volwassen kinderen hebt, kunnen ze verliefd worden op iemand waaraan je een hekel hebt. Als ouders kan je daar niks aan doen, behalve het accepteren. Hier zeggen de Nederlandse ouders: ”We willen onze kinderen niet kwijtraken. Beter accepteren we het. Hopelijk is het een voorlopige relatie.” Ik denk niet dat ouders in Indonesië het kunnen accepteren. De “wil”van ouders is macht zeggen we in Indonesië. Als je ouders je partner niet mogen, moet je een keuze maken tussen je partner of je ouders. Er is geen middenoplossing.
Als je kijkt naar een uitspraak van de politicus Wilders, Hirsi Ali en Van Gogh over de islam of over andere groepen die tegen de monarchie zijn, vind ik het ondenkbaar dat mensen in Nederland zulke gedachten in de media zonder angst durven te zeggen. Mijn vrienden zeggen tegen mij: “Als het je niet bevalt, moet je het zeggen! Anders komt er geen verandering of anders ontplof je door een burnout.” In Indonesië kunnen we het niet. Je moet rekening houden met de omgeving, bijvoorbeeld je familie, je vrienden en je buren voordat je iets gaat zeggen. Je mening is hier niet gekoppeld aan je omgeving. Je mening is je eigen uitspraak. Het heeft niets te maken met je familie of je omgeving.
Er zijn veel voorbeelden die ik heel graag zou willen vertellen over de vrijheid van mening en jezelf blijven in het dagelijkse leven. Ik vind het geweldig om in een land te wonen waar iedereen zijn mening mag uiten. Ik ben heel erg dankbaar dat ik mijn kinderen in een vrij land mag opvoeden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten