Mijn dochter

Over 25 jaar vieren we 27ste jaar verjaardag van jou. Ik denk dat je al klaar met je studie bent en hebt een baan en je wordt volwassen vrouw en misschien ben je al getrouwd met je droom prins. Volgens mij wordt je ook een fantastische moeder met lieve kinderen die me oma gaan roepen.
Mijn dochter…, Ik weet dat je niet van mijn eigen vlees en bloed bent maar je bent mijn hart. Ik heb je geadopteerd uit Indonesië toen mijn man en ik daar hadden gewoond. Ik weet het niet zeker of ik de term van adoptie mag gebruiken. We wouden graag zelf kinderen maar het was onmogelijk. We hebben geprobeerd maar zonder resultaat. Uiteindelijk hebben we het opgegeven.
Het was de eerste maand toen we in Jakarta waren. Je vader had een baan als consultant in Jakarta. Daar had ik je biologisch moeder ontmoet. Ze was nog jong en zocht een baan. Omdat we een expat in Indonesië waren, waren we verplicht om een dienstmeid en chauffeur nemen en we hebben je moeder in dienst genomen als ons bediende.
We hadden elke weekend een feest en kwamen er veel expats naar ons toe. Je moeder hielp me tijdens het feest met drinken en hapjes rond brengen. Veel gasten van mij waren gek op je moeder. Je moeder was een prachtig vrouw met gele huid, bruine ogen en zwarthaar als ebbenhout heeft.
Drie maanden later op een dag was je moeder ziek. Ze ging overgeven en hele dag misselijk en blijkbaar dat ze zwanger was en ze wou het weghalen. Ze wou ook niet vertelen wie de vader van het kind was maar ik wist dat ze zwanger was geraakt met een van de expat die bij ons op feest waren. Ik had haar gesmeek om het niet te doen omdat ik het kind voor me wilde houden. Uiteindelijk had ze het ingestemd.
Mijn dochter..mijn voorstel was zodra het kind geboren was, werd ik de moeder. Tijdens haar zwangerschap ging ze in haar dorp van haar oma woonden. Tussen tijd deed ik voor dat ik zwanger was. Mijn familie in Suriname en mijn vrienden in Nederland wisten dat ik zwanger was. Ik weet dat ik tegen iedereen en de wet heeft gelogen maar ik kon niet anders. Ik wou dat ik via gewone weg je kon adopteren. Maar de Indonesische regering had onmogelijk gemaakt. Sinds 1980 verbied de overheid adoptie. De Indonesische overheid vond dat ze de wezenkinderen zelf kan zorgen. Ze vond dat Indonesische kinderen laten adopteren een slecht imago gaf aan hun land. Geloof mij…dat er zoveel Indonesische kinderen op de straat leefden onder slecht conditie.
Mijn dochter…,ik liep maanden rond met een kussen onder mijn jurk. Iedereen feliciteerde met mijn zwangerschap en geloofde in dat ik zwanger was en ik voelde me dat ik zwanger was. Mijn man kon het niet in een leugen leven daardoor heeft hij mij in steek gelaten.
Mijn dochter….,Je bent nu twee jaar oud. Ik ben gelukkig met jou en ik wil alles voor je doen. Je bent van mij en niemand kan ons scheiden tot mijn dood……………